Tam yaşanmayan Ask

Sat, 02 Aug 2008 12:52:00 +0300

Onu ilk kez orta 2 de görmüstüm. Gerçekten çok güzeldi. Dümdüz saçlari, ela gözleri vardi. Içimde acayip birsey hissetmistim. Ama o bana sadece bakmisti. Benim sanki dünyam yikilmisti. Sonraki günler gene okulda onu görüyordum. Ama o bana sadece bakiyordu. Onu düsünerek bütün yili geçirmistim. Son siniftaydim. Okulun ilk günüydü. Herkes birbiriyle selamlasiyordu. Ben biraz geç gitmistim. Zaten okulun ilk günüydü. Gene onu görmüstüm. Çok güzeldi. Daha bir güzel olmustu. Sanki bütün bir yaz, güzellik merkezinde geçirmis gibiydi. Koridorda yürürken herkes ona bakiyordu. O an “ALLAHIM!! NE KADAR GÜZEL BIR KIZ…!!!!!!” diye geçirdim içimden. Ama biliyordum, böyle bir kiz benimle beraber olmazdi. Sinifi benimkinin hemen yaniydi. Arkadaslarimi görme bahanesiyle siniflarina girerdim. Amacim onu daha çok görmekti. Ogün birçok kez onunla göz göze gelmistim. Ama o hep baska taraflara bakiyordu. Benimse sanki dünyam yikiliyordu. O aksam eve gittim. Gece hep onu düsündüm. Kendi kendime: “BEN NE YAPIYORUM!!” dedim. Muhakkak beraber oldugu biri vardir diye geçiriyordum içimden. Unutmaya çalisiyordum. Ama hep onu düsünüyordum. Hergün gözgöze bakismalarla sömestr gelmisti. Kafama koymustum. Tatilden sonra muhakkak onunla tanisacaktim. Ve bu hayalimle yariyil tatiline girmistim. Nihayet tatil bitmisti. 15 gün bana 15 asir gibi gelmisti. Ve nihayet onu görmüstüm. Koridorda yürümüyor adeta süzülüyordu. Sinifina girdi. Arkasindan bende girmistim. Sinif çok kalabalikti... ( devamı )

Sen Yeterki mutlu ol

Sat, 02 Aug 2008 12:49:00 +0300

Ben giderim, sen mutlu ol.. İcime akıtırım gözyaslarımı.. Cismimi alıp, ruhumu alıp, tüm sözlerimi ruhuma tıkıp, kilitleyip kapılarımı giderim, üzülme.. Sen sadece mutlu ol ne olur.. Cocuklugumun gözyasları gibi masum ol, gencligimin gülücükleri gibi az bulunur ol! Ne olur acımasın icin, hic birseyim kalmasın razıyım.. Sonunda senin tek bir gülüsünü görmek varsa, ömür boyu kücülmesin gözlerim, gülmeyeyim razıyım.. Sen Yeter ki Mutlu Ol! Güzelim.. Al herseyini ne olur, tek bir mutluluk kalmasın bende.. Sen ben gibi ol, gülümse.. Ben hüzünlerin dikenli tellerinde kan icinde kalayım, razıyım.. Sen Yeter ki Mutlu Ol! Gülüm.. İnan bana, son bir istegim olsa senden, sadece ömür boyu gülümsemendir isteyim.. O hüzün mavisi gözlerinin, daimi parlaması tek umudum.. Kendime sen edindigim hersey mavi.. Hersey bitti.. Ne olur ufuktaki o mutlu cizgiye ulas sen.. Inan bana ben seni, mutlulugunun damla damla yagdıgı her bahcede beklerim.. Sen Yeter ki Mutlu Ol! Bebegim.. Hayatın tüm yollarında tanıdıgın mutluluk olsun, öp mutlulugu benim icin.. Sarıl doyasıya ona, sen yeter ki mutlu ol, ben razıyım! Yollar biter, ben giderim.. Hüzün biter, aglarım.. Tüm uzaklar yakın olur, sen uzak kalırsın, sana yemin olsun arkamı dönüp bakmam sana.. Sen Yeter ki Mutlu Ol! Sevgilim.. Mutlu Ol Yeterki Gittigin Yerde Benden Bir Parca "Ask" Olsun.. ( devamı )

Bir Deli Başardı

Wed, 30 Jul 2008 15:42:00 +0300

Sevda krallığının kapısından içeri alınmasını bekliyordu adam. Bir zaman sonra kapı açıldı ve kraliyette yaşayabilmesi için gerekli sevda yetisine sahip olup olmadığı sorgulandı. Kısa bir bekleyişin ardından ilk soru yankılandı adamın kulaklarında…

—Nasıl bir şey? Dedi muhafız. Sevda nasıl bir şey?

—İnsan ve doğa arasındaki nazik bir denge üzerinde kurulan bir ilişkidir. Dedi adam

—Peki… Soğuk mu? Sıcak mı? Sevda…

Toprağın doğasını düşündü adam. Yağmurun oranını… Kaynak ve kuyuların dağılımını ve etkisini... Sonra,

—Ay, güneş, rüzgâr ve ırmaklara tapılmasa da, hala kabul edilen güçlerinden korkulmasıdır bazen... Temmuz sıcağında içine ılık bir esinti verecek kadar soğuk, Kasım rüzgârları eserken; yüreğine şefkat gibi hoş bir sıcaklık salacak kadar sıcaktır…

—Nasıl bir his sevda? Neye benzer mesela? Diye sordu muhafız.

—Kâh durgun bir suyu andıran sıradanlık, kâh hiç eksilmeden ve yorulmadan akan nehirler gibi coşkuludur sevda hissi…

—Peki; Akıl karı mı? Ne dersin? diye sordu muhafız

—Hayır dedi adam. Hayır, akıl karı değil... Tanrılardan geriye kalan yağmurlar, kumu taşıyan rüzgârlar ve toprak çatlatan güneş alırken aklımı, kendimi bu derde düşmüş gördüm. Hayır, akıl karı değil; ancak ve mutlaka kendi toprağında iyi açan ve güzel kokular veren, başka topraklarda ise sadece dikeni olan bir gül gibidir sevda...

—Sen, sen ne kadar sevdalısın? Diye sordu muhafız

—Bu kadar! dedi gözlerini kapayarak.

Muhafız şaşkın şaşkın bakarak tekrarladı soruyu

—Sen, sen ne kadar sevdalısın?

Adam:
—Bu kadar! Dedi .. ( devamı )

Sustukca Sen oldum

Wed, 30 Jul 2008 15:38:00 +0300
Cezasının ne zaman biteceğini biLmeyen bir hükümLüydüm sende..
Aşkı taşımak tek özgürLüğüm oLdu anLamaLısın.
Bende kendini üretirken;yokLuğunu da aynı boyuta taşımasaydın keşke..
Sen yoksan oLmayacaksan ben hangi kimLikLe kaLkarım ayağa hiç düşündün mü?
YığıLıp kaLdığım her yerde yokLuğun çöküyor gözLerime..
HayaLinLe kaLmak seni yaşamak, bundandır, yaLnızLığı hiç kimse benim kadar sevemez..
Tuhaf bir tesLimiyette, yokLuğunu yaşıyorum hepsi bu!
Sen ve sen.. YaLnızLık.. Hayır! Sen ve ben. İçimde üretiyorum seni. BirLikte çoğaLıyoruz, kimseye hesap vermeden.

Susmuyorum.. Çünkü seni seviyorum…

GözLerimi karanLığa sımsıkı yumuyorum. Sen oLmak üzere başkaLaşıyorum bir kez daha ve sonsuza kadar sen oLuyorum..
Aşk, yaşamın beLirLediği rastLantıLarın sunduğu yöneLiştir, söyLemiştim sana. Bu zorLu yürüyüşte kimseye tercih şansı tanınmadı eLbette biLirdim bunu. O kadar anLamLıydın özeLdin ki tercih şansı tanınsaydı da biLe ben yine seçerdim.. Ödediğim ve ödeyeceğim bedeLLer ne kadar ağır oLsa da.. Sana seni anLatmakta bu kadar yetersiz kaLmasaydım keşke..

Seni şu an yaşamaya ne kadar muhtacım.. Tek gerçeğim sensin ve hepte öyLe kaLacaksın..
Yüreğimi çatışmaLarın tam ortasına sürerken hiçbir ödüL bekLemiyordum, biLesin..
İçimde o kadar masumsun ki.. Seni yaşatmak adına nasıL bir direnişi üstLendiğimi kimse anLamasa da aLdırmıyorum artık..

Yaşamak sana sığınmaktır, seni sende sevmektir..
Sevdim seni hiçbir ödüL bekLemeden… GözLerimi kapatıyorum artık susma vaktidir..
Bir varsın bir yoksun.. ÇocukLuğumda anLatıLan masaLLar gibi.. Ama en çok yoksun.. Başım dön&u.. ( devamı )

Aşk nedir

Sun, 11 Jun 2006 14:46:00 +0300

Aşk Nedir?

Aşk, iyi geceler öpücügünü uzun tutmaktir. Beklentidir.
Aşk, delicesine flört ederken yanindakinin hiçbir sey yapmama hakkini teslim etmektir. Saygidir.
Aşk, zaaflariniz oldugunu ortaya çikarir. Kabullenmektir.
Aşk, simdi zamani degil diye beklemeyi bilmektir. Sabirdir.
Aşk, saçlarda baslayip topuklarda biten bir gezintidir. Kesiftir
Aşk, Seviselim demeden sevismek, yanindakinin ne istedigini bilmektir.Anlasmaktir.
Aşk, baglandigini sandiginda, karsindakine hayir deme sansini tanimaktir.Inceliktir.
Aşk, korumaktir. Sorumluluktur.
Aşk, ciddi bir tokalasmayi kikirdamaya dönüstürmektir. Mizahtir.
Aşk, durma yoksa seni öldürürüm lafini duymaktir. Şehvettir.
Aşk, evinizdeki her seyin yerinin degistirilmesini kabullenmektir. Teslimiyettir.
Aşk, sevgilinizin ne oldugunu bütün çiplakligiyla görmektir. Gerçektir.
Aşk, saatin kaç oldugunu bilip aldirmamaktir. Nesedir.
Aşk, sizi kucaklayan kollarin, gittikçe daha çok sarilmasidir.Mutluluktur.
Aşk, gecenin bir vaktinde sen uyu, benim gitmem gerek dediginizde,uyanik kalip seni biraz daha görmeyi tercih ederim cevabini almaktir. Sicakliktir.
Aşk, tanidiginizi zannettiginiz insanin yeni yanlarini kesfetmektir. Tazeliktir.
Aşk, uyandiginizda rüyanizi yaninizda bulmanizdir. Düslerin gerçek olmasidir.
Aşk, kocaman yatagin üçte birine sikismaktir. Yakinliktir.
Aşk, evin anahtarkidan bir kopya daha yaptirmaktir. Güvendir.yatagin üçte birine sikismaktir. Yakinliktir.
Aşk, evin anahtarkidan bir kopya daha yaptirmaktir. Güvendir.
Aşk, hosçakal dedikten sonra tekrar karsilasacagini bilmektir.Kaderdir.
Aşk, gerindiginde sizlayan vücut lafinin anlamini bilmektir. Derstir.
Aşk, ecza dolabini açtiginda, dismacunu kapagini kapatilmamis bulmaktir. Uyumdur.
Aşk, hosçakal dedikten sonra tekrar karsilasacagini bilmektir.Kaderdir.
Aşk, gerindiginde sizlayan vücut lafinin anlamini bilmektir. Derstir.
Aşk, e.. ( devamı )

Sevgi nedir

Sun, 11 Jun 2006 14:44:00 +0300

Kişi sevdiğiyle olmak ister!. Sevdiğinin hâliyle hâllenir… Sevgisi kadar, onunla yaşar!. Sevginin ne olduğunu tam olarak bilemediğimiz için, çoğunlukla, “beğeni” ile “sevgi”yi birbirine karıştırırız.
“Beğeni” yanında “sahip olma” arzusuyla açığa çıkar!.Bir nesneden hoşlandığında, beğendiğin şeye sahip olmak ve üzerinde tasarruf edebilmek arzusuyla yaşarsın… Bu tüm mahlukatta çok yaygın bir duygudur!. Kimi, beğendiğini cebine sokar; kimi beğendiğine tasma takıp yanında taşıyarak onunla hava atmak ister; kimi yakalayıp inine sürükler… Her mahlûk yaradılış fıtratına göre, beğendiği üzerinde tasarruf etmek ister.
“Sevmek” ise bundan çok farklıdır…
Sevince, yalnızca sevdiğin için yaşamak istersin!. Yalnızca yanında olmak, yalnızca onun olmak, yalnızca onun zevk aldığıyla zevk alıp, sevmediğinden kaçmak istersin! Sevdiğin öylesine sarmıştır aklını, fikrini, ruhunu ki, her şey sana, onu hatırlatır; yanında iken bile onun içinde olmak istersin!… Yakınlık bile uzak gelir sana!… Sen kaybolursun, sende; sevdiğin kalır yalnızca, beyninde!.. Onun bakışıyla bakar, onun değerlendirmesiyle değerlendirir, onun diliyle konuşmaya başlarsın!. Gözün ondan başkasını görmez, kulağın ondan başkasını duymaz, elin ondan başkasına uzanmaz olur!.
Her an sana sahip olmasını; varlığının, tasarrufunun her an üzerinde olmasını, her an seni kucaklamasını istersin!… Bedensel yakınlık bile, korkunç uzaklık gibi gelir sana; ve onunla tek bir beden, tek bir ruh, tek bir şuur olmayı dilersin!.
Sevgi, fıtratın müsait ise, sevdiğinde yok edesiye yakar seni; ve gün gelir kaşında-gözünde, yüzünde-dilinde sevdiğini görürler de, “sen o olmuşun” derler!
Beğenen sahip olmak ister…
Seven ise sevdiğinde yok olur; feda eder her şeyi sevdiği uğruna!.
Bazılarının da sevgi kokusu sürülür üstüne; “aşığım” sanır!. Ama sevdiği uğruna, f.. ( devamı )

Aska dair

Sat, 10 Jun 2006 16:26:00 +0300

AŞK'A DAİR
Hayatı aşka böl, hayat çoğalır
Hayatı aşkla çarp, zaman zor alır
Bütün hayatları topla, aşk eder;
Hayattan aşk çıksa, elde ne kalır?

Şair A. Vahap Akbaş, aşkın yüceliğini ve kutsala bakan yüzünü gösterirken, cümle işlerin aşk üzre olduğunun altını çiziyor bu dörtlüğünde. Aşkla çoğalan bir hayat, bütün hayatların toplamından oluşan aşk ve hayat bütününden aşk çıkınca geride kalan "hiçbir şey... "

Aşk için değil midir nehirlerin daha büyük akarsular a kavuşma isteğiyle çağıldaması, deltalara ayrılıp denizlerle kucaklaşması ve aşk için değil midir, susuz çöllerde seraba dönen bakışı sevgilinin...
Cahit Sıtkı Tarancı da kara sevdayı anlatırken aynı heyecanı yansıtıyor şiirinde:

Bir kere sevdaya tutulmaya gör;
Ateşlere yandığının resmidir.
Aşık dediğin. Mecnun misali kör;
Ne bilsin alemde ne mevsimidir...

Ki. koca Yunus bile aşk üzre söylerken, içimizi ısıtan o dizelerinden rnedet umuyoruz bugün;
İşitin ey yarenler aşk bir güneşe benzer
Aşkı olmayan gönül mesel-i taşa benzer
.....................
Hakikat her vücudun canı aşktır
Ne can kim can içinde canı aşktır
Sadece Yunus değil aşkı terennüm eden şiirlerinde. Kadı Burhaneddin'den Ahmedi'ye, Şeyhi'den Hayreti'ye, Hayali Beyden Fuzuli'ye, Mevlana Celaleddin-i Rumi'den Taşlıcalı Yahya'ya, Baki'den Ruhiye, Neşati'den SabriVe. Şeyhülislam Yahya'dan... Ve en nihayet günümüze kadar bütün şairlerin derdi olmuştur aşk. Bir "Mona Roza", aşkın en üst düzey söylenişi değil midir?

Bir aşk masalı anlatayım ister misiniz?

Bütün duyguların üzerinde yaşadığı bir ada varmış: Mutluluk, Üzüntü, Bilgi ve tüm diğerleri. Aşk dahil. Bir gün, adanın batmakta olduğu, duygulara haber verilmiş. Bunun üzerine hepsi, adayı terketmek için sandallarını hazırlamışlar. Aşk, adada en sona kalan duygu olmuş, çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş. Ada neredeyse b.. ( devamı )

asktepesi

Tam yaşanmayan Ask

Sen Yeterki mutlu ol

Bir Deli Başardı

Sustukca Sen oldum

Aşk nedir

Sevgi nedir

Aska dair